BAŞARI...

Günümüzde başarı çoğu zaman elde edilenlerle, kazanılan parayla, ulaşılan makamlarla ölçülüyor. İnsanlar daha fazlasını elde etmek için çabalıyor, emek veriyor, hedefler belirliyor. Ve elbette bunların her birinin kendi içinde bir değeri var.
Ama benim başarıdan anladığım biraz farklı…

Bir şeyi yalnızca bana kazandıracağı şeyler için yapmak istemiyorum. Bana bir kapı açtığı, ismimi duyurduğu, maddi bir karşılık sağladığı ya da beni bir yerlere taşıdığı için değil; sırf iyi olduğuna, bir fayda sağladığına, bir cana dokunduğuna inandığım için yapmak istiyorum.
Psikolog olmadan önce de böyle bakıyordum hayata. Bir insanın üzüntüsüne, bir çocuğun dünyasına, bir ağacın varlığına, bir yaprağın güzelliğine… Varlığın kendisinde bir değer görüyor, her şeye biraz anlayışla, biraz şefkatle yaklaşmaya çalışıyordum.
Benim için mesele yalnızca insanlara faydalı olmak da değil. Hayatın bütününe karşı içimde taşıdığım bir sorumluluk bu. Bir insanın hayatını kolaylaştırmak, bir çocuğun kendine inanmasına katkıda bulunmak, bir canlının varlığına saygı duymak… Bunları yaparken ne elde edeceğimi düşünmeden, karşılığında ne kazanacağımı hesaplamadan…
Çünkü bazı şeylerin değerini, bize ne kazandırdıkları belirlememeli.
 

Ben başarıyı yalnızca bir yerlere ulaşmakta değil, oraya giderken kim olduğumu koruyabilmekte görüyorum. Yaptığım şeylerin bana ne kazandırdığından çok, dünyaya ne kattığıyla ilgileniyorum.
Ve galiba benim hayattaki en büyük arzum, bir gün geriye dönüp baktığımda ne kadar kazandığımı değil, hiçbir menfaat gözetmeden kaç güzel şeye vesile olabildiğimi görebilmek.
İnsanlara, doğaya, hayata… Varlığıyla biraz olsun iyilik katabilmiş olarak yaşamak. Benim için başarı tanımı da bu.